X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
خبر.متن های عاشقانه.شعر.داستان های اجتماعی.آموزشی.بحث های روانشناسی.مشکلات و آسیب های اجتماعی.حرف های شنیدنی
شنبه 20 اسفند 1384
:: ویژه جشن چهارشنبه سوری ::

سلام خدمت همه شما دوستان گلم . مرسی که منو حمایت می کنید و می یاین و نوشته های منو می خونید و نظر میدید . نوشته امروز با بقیه نوشته هام فرق میک نه موضوع متن هم همین طور . چند روز دیگه سه شنبه آخر ساله بهتر بگم آخرین سشنبه سال که از قدیم هم به نام چهارشنبه سوری معروف بوده    ایول . قدیم مثل الان نبوده فقط آتیش روشک می کردن و قاشق زنی و بعدشم آجیل می خوردن ولی الان با وجود ترقه های خطرناک و مواد منفجره باید یه ذره مواظب بود که شب عیدی بلایی سرمون نیاد   . مواظب خودتون باشید . درسته چهارشنبه سوری جشن ملی ما ایرانی هاست ولی میشه بدون خطر برگذارش کرد یه شب ارزش یک عمر پشیمونی رو نداره . مواظب مواد منفجره باشید . از چیزهایی که خطر نداره استفاده کنید که صدمه نبینید . همه شمارو دوست دارم . اگه حال داشتید تاریخچه چهارشنبه سوری هم بخونید خوش باشید و سلامت و شاد . نظر یادتون نره نو گلای باغ زندگی :

تاریخچه کوتاهی از مراسم چهارشنبه سوری : 

بر گزاری چهارشبه سوری که توی همه شهر ها و روستا های ایران از مدت ها پیش مرسوم بوده به این صورته که شب آخرین چهارشبه سال یعنی نزدیک به غروب روزسه شنبه بیرون از خونه آتیش روشن می کنند و همه اهل خونه زن و مرد از روی آتیش می پرند و زمزمه می کنند ( زردی من از تو سرخی تو از من ) و اون موقع هایی که مردم از ظرف های سفالی استفاده می کردن بعد از خونه تکونی در این روز ظرف های سفالی و کهنه خودشون مخصوصاً کوزه رو از آب پر می کردند و چند تا سکه هم در اون می انداختن و از بالای پشت بام به کوچه مینداختن جالب تر از همه مراسم فال گوش در این روزه که توی راه و گذر می ایستادن و نیت می کردن و ازمضمون حرف مردم برای نیت خودشون تفال میزدند قاشق زنی هم که حتماً معرف حضور همتون هست که معمولا مردم بخصوص خانم ها صورت خودشون رو می پوشوندن و با قاشق به کاسه یا هر ظرف دیگه ای که صدا تولید کنه میزدن و یا با کلید به در خونه ها میزدند و صاحب خونه هم معمولا شرینی ، میوه و یا پول توی ظرف های اونها می ذاشته .. جشن سوری(چهار شنبه سوری) از جمله جشن های آریایی ، جشن های آتش است . امروزه تنها « جشن سوری » ، معروف به « چهارشنبه سوری » و نیز « جشن سده » برایمان به یادگار مانده است و در باره جشن های فراموش شده ی آتش ، به « آذرگان » در نهم آذر ماه و « شهریورگان » یا « آذر جشن » می توان اشاره داشت . آتش نزد ایرانیان نماد روشنی ، پاکی ، طراوت ، سازندگی ، زندگی ، تندرستی و در پایان بارزترین نماد خداوند در روی زمین است . مجموعه ی آیین های نوروزی از « جشن سوری » ( چهارشنبه سوری ) آغاز می شود و با آیین سیزده بدر نوروز به سر انجام خود می رسد . ( بهرام فره وشی ، ص 43 ) برخی را باور این است که با در نگر(نظر) آوردن واژه ی « چهارشنبه » که بر آمده از فرهنگ تازی و سامی است ، پس « چهارشنبه سوری » ارمغانی از سوی تازیان است ، چرا که همانگونه که می دانیم ، در ایران باستان هر روزی نامی ویژه داشته است ( هرمزدروز ، وهمن روز ، اردوهشت روز ، شهروَر روز ، خرداد روز ، سروش روز ، مهر روز ، زامیاد روز و … ) و نشانی از بخش بندی امروزین چهارهفته ایی و نام های آنان به چشم نمی خورد . اما می بینیم که در میانه سده چهارم هجری ، از این جشن و چگونگی بر پایی و هنگام آن و نیز دیرینگی اش سخن به میان است . برابر این آگاهی که در نسک(کتاب) تاریخ بخارای ابوبکر محمد بن جعفر نرشخی آمده ، در زمان منصور پسر نوح از شاهان سامانی ، در میانه سده چهارم هجری ، این جشن با شکوهی بزرگ برپا بوده و به نام « جشن سوری» نامیده می شده است . چون در روز شماری تازیان ، چهارشنبه و شب آن نحس و گجسته به شمار می رفته شب چهارشنبه ی پایان سال را با « جشن سوری » به شادمانی پرداخته و بدین گونه می کوشیدند تا نحسی و نا خجستگی چنین شب و روزی را بر کنار کنند . همچنین جاحظ در نَسَک خود با نام المحاسن و الاضداد (ص 277 ) به گجستگی(نا مبارک)چهارشنبه نزد تازیان اشاره می کند . منوچهری در این روز مردمان را به شادمانی می خواند تا از نا خوبی و بد یمنی آن رها شوند .

تعداد افراد آنلاین در وبلاگ :

Number of online users in last 3 minutes