X
تبلیغات
رایتل
خبر.متن های عاشقانه.شعر.داستان های اجتماعی.آموزشی.بحث های روانشناسی.مشکلات و آسیب های اجتماعی.حرف های شنیدنی
سه‌شنبه 6 دی 1384
راهی باید باشه شاید

سلام خدمت دوستای گلم   . ممنون که می یاین و مطالب وبلاگ رو می خونید و نظر میدید . یه معذرت خواهی هم به دختر خانوم های گل بدهکارم  . به خاطر متن قبلی که نوشتم . امیدوارم دختر خانوم ها از دستم ناراحت نشده باشن و بهشون بر نخورده باشه  . منظوربدی نداشتم  . می خواستم یه ذره حال و هوای وبلاگ رو عوض کنم  . ایشالا که ببخشید منو . امروز می خوام درباره خوشبختی و آدم خوشبخت بگم  . به نظر شما خوشبختی چیه ؟؟ دوستون دارم . تا بعد  .. راستی طبق معمول نظریادتون نره

 

خوشبختی چیه؟!

 

آدم ها دو دسته هستند : خوشبخت و بد بخت  که بستگی به خود طرف داره که بخواد جز کدوم دسته باشه . به نظر من خوشبختی یعنی بدست اووردن هر چیزی که دوست داری و می خوای بهش برسی .

خوشبختی یه احساس فردیه، « معنیشو توی فرهنگ لغت نمی دونم»

خوشبختی واسه ی آدمای مختلف متفاوته توی کتاب دینی یادمه نوشته بود خوشبختی مفهومه

مبهمی داره ولی خوب هر کسی واسه ی خودش تعریف مجزایی داره مثلا توی قصه ها وقتی دیو و دلبر، سیندرلا وپرنس بهم میرسن میشه پایان داستان یعنی غم و غصه ها تموم شده و این یعنی اینکه اونا واسه همیشه به خوبی و خوشی با هم زندگی می کنن و در واقع یعنی اونا خوشبخت شدن پس با این حساب و صل و عروسی یعنی پل خوشبختی!! مسخرست نه؟!  بیشتر بدبختیا و گرفتاریا بعد وصال بوجود میاد ، به هر حال هر آدمی که آرزویی داشته باشه اون آدم خوشبخته ولی رسیدن به اون آرزو تضمینی بر سعادت نیست. به نظر من خوشبختی توی ذات آدماس یعنی بعضیها ذاتا بختشون بلنده اونا اگه در پول غرق باشن  خوشبختیو توی مشتشون دارن و توی پولشون اونو پیدا می کنن حتی اگه اونا پولشون رو هم از دست بدن  خوشبختیشونو از راه دیگه ای پیدا می کنن .

 انتظار کشیدن هم خودش  یه احساس دلچسبی داره  که  یه جورایی آدم ویرگولکسش میشه! ( یه چیزی بین مور مور و قلقلک ) اما برای من خیلی چیزا توی خوشبختی مبهم مونده اینکه واقعا خوشبختی مال یه عده خاصه ؟یا اینکه بخشی از سرنوشته آدمه یا مثلا کسایی که گذشته تاریکی داشتن می تونن بعدها خوشبخت بشن ؟ واگه اینا خوشبخت بشن جز گروه خوشبخت ها به حساب میان،

تازه خوشبختی هم خودش دو دستس : فردی و اجتماعی

معمولا همه آدما دنبال خوشبختی نوع اول هستن یعنی فردی  و در مورد نوع دوم یعنی اجتماعیشو میگن به درک

اما  خوشبختی اجتماعی همون انسان دوستیه  و این دوتا لازم و ملزوم همدیگه هستن  یعنی محال این یکی بدون اون یکی امکان پذیر بشه ،  نمی دونم به کی میشه گفت خوشبخت آیا کساییی که خوشبختن از اولش خوشبخت بودن؟ و آیا تا آخرش خوشبخت میمونن؟

تعداد افراد آنلاین در وبلاگ :

Number of online users in last 3 minutes