X
تبلیغات
رایتل
خبر.متن های عاشقانه.شعر.داستان های اجتماعی.آموزشی.بحث های روانشناسی.مشکلات و آسیب های اجتماعی.حرف های شنیدنی
دوشنبه 14 اردیبهشت 1383
لینک میدم بدو لینک میدم...تموم شدا بدو..!!

*سلام ..هرکی که میخواد لینک به لینک کنیم تو نظرات سایت بگه تا ۳ سوت همدیگرو بلینکیم ..بدو بدو لینک میدیم تموم میشه ها ..خوب بسه دیگه راستی هر کی بخواد لوگو به لوگو هم میکنم ..خلاصش بدو بدو ..
اینم بخونید :

ایْ  هفت‌ساله‌گی
ایْ  لحظه‌ی ِ  شگفت ِ  عزیمت
بعد  از  تو  هر  چه  رفت،  در  انبوهی  از  جنون  و  جهالت  رفت


بعد  از  تو  پنجره  که  رابطه‌ئی  بود  سخت  زنده  و  روشن
میان ِ  ما  و  پرنده
میان ِ  ما  و  نسیم
                  شکست
                                شکست
                                              شکست
بعد  از  تو  آن  عروسک ِ  خاکی
که  هیچ  چیز  نمی‌گفت،  هیچ  چیز  به  جز  آب،  آب،  آب
در  آب  غرق  شد.


بعد  از  تو  ما  صدای ِ  زنجره‌ها  را  کشتیم
و  به  صدای ِ  زنگ،  که  از  روی ِ  حرف‌های ِ  الف‌با  برمی‌خاست
و  به  صدای ِ  سوت ِ  کارخانه‌های ِ  اسلحه‌سازی،  دل  بستیم.


بعد  از  تو  ما  که  جای ِ  بازی‌امان  زیر ِ  میز  بود
از  زیر ِ  میزها
به  پشت ِ  میزها
و  از  پشت ِ  میزها
به  روی ِ  میزها  رسیدیم
و  روی ِ  میزها  بازی  کردیم
و  باختیم،  رنگ ِ  تو  را  باختیم،  ایْ  هفت‌ساله‌گی.


بعد  از  تو  ما  به  هم  خیانت  کردیم
بعد  از  تو  ما  تمام ِ  یادگاری‌ها  را
با  تکه‌های ِ  سرب،  و  با  قطره‌های ِ  منفجرشده‌ی ِ  خون
از  گیج‌گاه‌های ِ  گچ‌گرفته‌ی ِ  دیوارهای ِ  کوچه  زدودیم.


بعد  از  تو  ما  به  میْدان‌ها  رفتیم
و  داد  کشیدیم:
«زنده  باد
«مرده  باد»


و  در  هیْ‌آهوی ِ  میْدان،  برای ِ  سکه‌های ِ  کوچک ِ  آوازه‌خوان
که  زیرکانه  به  دیدار ِ  شهر  آمده‌بودند،  دست  زدیم.
بعد  از  تو  ما  که  قاتل ِ  یک‌دیگر  بودیم
برای ِ  عشق  قضاوت  کردیم
و  هم‌چنان  که  قلب‌هامان
در  جیب‌های‌مان  نگران  بودند
برای ِ  سهم ِ  عشق  قضاوت  کردیم.


بعد  از  تو  ما  به  قبرستان‌ها  رویْ  آوردیم
و  مرگ،  زیر ِ  چادر ِ  مادربزرگ  نفس  می‌کشید
و  مرگ،  آن  درخت ِ  تن‌آور  بود
که  زنده‌های ِ  این  سوی ِ  آغاز
به  شاخه‌های ِ  ملول‌اش  دخیل  می‌بستند
و  مرده‌های ِ  آن  سوی ِ  پایان
به  ریشه‌های ِ  فسفری‌اش  چنگ  می‌زدند
و  مرگ  روی ِ  آن  ضریح ِ  مقدس  نشسته‌بود
که  در  چهار  زاویه‌اش،  ناگهان  چهار  لاله‌ی ِ  آبی
روْشن  شدند.


صدای ِ  باد  می‌آید
صدای ِ  باد  می‌آید،  ایْ  هفت‌ساله‌گی


برخاستم  و  آب  نوشیدم
و  ناگهان  به  خاطر  آوردم
که  کشت‌زارهای ِ  جوان ِ  تو  از  هجوم ِ  ملخ‌ها  چه‌گونه  ترسیدند.
چه  قدر  باید  پرداخت
چه  قدر  باید
برای ِ  رشد ِ  این  مکعب ِ  سیمانی  پرداخت؟


ما  هر  چه  را  که  باید
از  دست  داده‌باشیم،  از  دست  داده‌ایم
ما  بی‌چراغ  به  راه  افتادیم
و  ماه،  ماه،  ماده‌ی ِ  مهربان،  همیشه  در  آن‌جا  بود
در  خاطرات ِ  کودکی ِ  یک  پشت ِبام ِ  کاه‌گلی
و  بر  فراز ِ  کشت‌زارهای ِ  جوانی  که  از  هجوم ِ  ملخ‌ها  می‌ترسیدند.


چه  قدر  باید  پرداخت؟...
راستی به جدیدترین دوست من امیرجون سربزنید سایتش قشنگه بیشتراز امینم مینویسه ..amir eminem کلیک کن

تعداد افراد آنلاین در وبلاگ :

Number of online users in last 3 minutes